Logo koudekerke.info
voor 600 | 600-1200 | 1200-1650 | 1650-1800 | 1800-1850 | 1850-1900 | 1900-1940 | 1940-1944 | 1944-heden
algemeen
ontwikkeling dorp
religie
onderwijs
verenigingen
infrastructuur
nieuwe wijken
bedrijventerreinen
wederopbouw
ruilverkaveling
recreatie
kustversterking
recreatie Koudekerke 1944-heden
Camping Koets aan de Breeweg ten noorden van Koudekerke
1. CAMPING 'KOETS' AAN DE BREEWEG TEN NOORDEN VAN KOUDEKERKE
De beoogde schaalvergroting in de landbouw is na de wederopbouw en herverkaveling nooit op het niveau gekomen van de rest van Zeeland. Hierdoor werden met name kleine boeren al snel 'gedwongen' om te zoeken naar andere inkomstenbronnen. Zowel de opkomst van de industrie als de groei van het toerisme boden kansen. Vooral in de kustgebieden van Walcheren en later ook verder landinwaarts werden landbouwgronden gebruikt als recreatieterrein. In eerste instantie werden er enkele tenten en caravans op het erf toegelaten maar al snel groeide dit uit tot minicampings of complete kampeerbedrijven. Het toerisme had in eerste instantie vooral een link naar de badcultuur en bleef tot de oorlog beperkt tot een aantal dorpen langs de kust waar het toerisme zich concentreerde.
 
Camping Dishoek gezien vanaf de Duinen te Koudekerke
2. CAMPING DISHOEK VANAF DE DUINEN GEZIEN IN 2003
Na de oorlog werd Walcheren ook als 'Tuin van Zeeland' steeds geliefder bij een breder vakantiepubliek. In eerste instantie werd vooral nog in kleine pensions, hotels of particuliere woningen overnacht, maar met de groeiende welvaart veranderde ook het recreatiegedrag en kregen mensen meer vrije tijd. Met de uitvinding van de kampeerwagen en de steeds verder toenemende mobiliteit en bereikbaarheid van Zeeland werd Walcheren vooral voor mensen met een auto en caravan populair. Het karakter van de campings veranderde na verloop van tijd. In de beginjaren waren de plaatsen ruim en waren de campings nog klein van opzet. Met name in de kustzone zijn de kampeerterreinen steeds verder gegroeid en werden ze steeds intensiever gebruikt. In de jaren tachtig leidde deze groei tot aangescherpte overheidsregels omtrent standplaatsgrootte en inpassing in het landschap. Van dit laatste blijkt in de praktijk dat het vaak vele jaren vergt voordat een camping aan het zicht is ontrokken. Naast het ontstaan van campings zijn in de jaren vijftig op Walcheren ook de eerste recreatieparken ontstaan met vakantiewoningen.

Het aandeel Duitse toeristen is altijd hoog geweest, tot zelfs bijna 80% in de hoogtijdagen van de jaren tachtig. Later nam met de aanleg van de Westerscheldetunnel ook het aandeel Belgen toe, zij het dat zij vaker als dagtoeristen Walcheren aandoen, terwijl de Duitsers veelal langer op Walcheren verblijven. In 2000 leverde de recreatiesector in de gemeente Veere aan bijna een kwart van de bevolking inkomsten op en bijna de helft van de boerenbedrijven haalde op een of andere manier inkomsten uit het toerisme.
 

Pension Westduinen - Golden Tulip Westduin  
zie ook: Dishoek
 
'Pension Westduinen' ontwikkelde zich in deze periode tot hotel. In 1939 hadden de broers Sjaak en Frans Huvers het bedrijf van hun ouders overgenomen. De oorlog zal de drang de zaak uit te bouwen hebben getemperd. Pas toen het toerisme zich na de oorlog enigzins had hersteld besloten zij in 1950 tot een grote uitbreiding waarbij het cafégedeelte twee keer zo groot werd en een extra serre met terras werd aangelegd. In de periode 1961-1966 worden diverse bouwplannen (o.a. de bouw van een dienstwoning, bungalows en een schuur) door de gemeente geweigerd omdat ze niet in overeenstemming zouden zijn met de bestemming van het perceel. Omdat de broers aannamen dat er helemaal niet meer bijgebouw mocht worden werd in 1965 besloten tot de uitbreiding van het restaurant door de bestaande serre met glas dicht te maken. Deze situatie staat hieronder afgebeeld.
 
Café Pension Restaurant Westduin   Historicus Jan Brouwer dook in de geschiedenis van Westduin en ontdekte dat van een bouwverbod geen sprake kon zijn geweest. Een verkeerde interpretatie van de Deltawet uit 1958, waarin een bebouwingsgrens langs de kust werd beschreven, bleek de oorzaak van twintig jaar onzekerheid en verwarring voor de broers. Wat zij toen nog niet wisten was dat deze bebouwingsgrens alleen gold indien deze in het gemeentelijk bestemmingsplan van toepassing was verklaard en dat bleek tot 1966 niet het geval te zijn. De afwijzingen waren dus ongegegrond en de broers bleken niet juist te zijn voorgelicht.
3. CAFÉ PENSION RESTAURANT WESTDUIN (R759)    
Nadat in 1966 het bestemmingsplan was aangepast en de bebouwingsgrens alsnog was opgenomen werd het besluit in 1970 door de Kroon vernietigd. Uiteindelijk kreeg de bebouwingsgrens pas in 1981 rechtsgeldigheid. Toen verviel deze grens alsnog doordat duinverzwaring bij Westduin niet nodig bleek. De benodigde werkzaamheden konden namelijk beperkt blijven tot het gebied ten zuiden van de Galgeweg (zie kustversterking). Gedeputeerde Staten besloot toen dat in gebieden zonder concrete kustversterkingsplanning geen planologische hindernissen meer mochten bevatten wat een einde bracht aan de onzekere periode van twintig jaar. De broers waren inmiddels moegestreden en besloten in 1981 tot de verkoop van hun pension. Eef Izeboud werd de nieuwe eigenaar en stichtte er Hotel Westduin dat hij in 1984 liet bouwen.
 
Hotel Westduin te Koudekerke   Op 1 december 2003 is de nieuwe vleugel van het Golden Tulip Westduin Hotel in gebruik genomen. Door de uitbreiding van het hotel met een nieuwe vleugel werd het mogelijk grotere groepen te ontvangen en congressen te organiseren. In totaal beschikt het complex nu over 13 zalen voor 4 tot 1500 personen. De grootste zaal is tot 500m2 te koppelen zonder hinderlijke kolommen. Verder bevinden zich er een bar, foyer, toiletgroepen, een keuken en is het aantal hotelkamers tot 116 uitgebreid. Het ontwerp werd vervaardigd door WTS Architecten uit Vlissingen. Bouwbedrijf Flipse verzorgde de bouw.

Meer foto's zie: Westduin
4. HOTEL WESTDUIN MET ACHTERAAN DE UITBREIDING UIT 2003    

Vebenabos  
zie ook: Dishoek
 
Wat opvallend is aan de eerste vakantieparken, is de landschappelijke inbedding en de openbare toegankelijkheid. Het Vebenabos bij Dishoek is een van de oudste van dergelijke parken op Walcheren (1949). Het ademt nog steeds de sfeer uit van wonen in het bos. In het huisjespark werden destijds door de Gemeente Koudekerke dan ook 80.000 bomen geplant volgens een plan van landschapsarchitect C.P. Broerse. Individuele tuinen waren verboden zodat de bossfeer behouden zou blijven. De Snelcommissie, die belast was met de herinrichting van Walcheren, was overigens erg terughoudend in het tot ontwikkeling laten komen van Dishoek. Het werd ongewenst geacht om Dishoek te laten uitgroeien tot een echte badplaats. Daarom werd de ontwikkeling van het Vebenabos gefaseerd uitgevoerd en bestonden lange tijd wachtlijsten omdat de vraag erg groot bleek. Door architect Arend Rothuizen is in 1954 nog een uitbreidingsplan ontworpen aan de oostzijde van het park. Ook voor dit plan heeft C.P. Broerse weer een beplantingsplan gemaakt. De latere parken met vakantiewoningen op Walcheren zijn veel grootschaliger van opzet, veelal niet vrij toegankelijk en meer gericht op het massatoerisme.   Vebenabos bij Koudekerke
5. ZOMERWONING IN HET VEBENABOS
Camping Dishoek gezien vanaf de Duinen te Koudekerke
6. TEKENING VEBENABOS DOOR ARCHITECTENBUREAU ROTHUIZEN 'T HOOFT (DATERING NOVEMBER 1956)

Galgewei  
zie ook: Dishoek en Galgeweg
 
Dishoek te Koudekerke   Op het 'kampeerhuttenterrein' bij Westduin verrezen in 1951 de eerste houten strandhuisjes. Aanvankelijk werd het terrein alleen gebruikt voor het in de winter stallen en het plegen van onderhoud omdat ze in de winter niet op het strand mochten staan. Na verloop van tijd bleven er echter steeds meer huisjes permanent op het terrein staan en werden ze door de eigenaren al vakantiehuisjes gebruikt. In de jaren vijftig werd het parkje met de historische naam Galgewei uitgebreid en kregen de huisjes een permanent karakter. Meer informatie over de naam Galgewei en Galgeweg leest u hier.
7. GALGEWEI TE KOUDEKERKE (R714)    
Op dit moment staan er 43 zomerhuisjes en is onderdeel van de Stichting Vebenabos. Het dagelijks beheer is in handen van de vereniging ‘Zomerlust’. Het park heeft ook een eigen website: De Galgenwei

Van barrakenkamp tot Vakantieoord Broedershoek  
 
In 1946 werd aan de rand van Koudekerke (op de grond van fam. Brasser) voor de Dienst Uitvoering Werken (DUW) een barakkenkamp gebouwd dat gebruikt werd om arbeiders te huisvesten die werkten aan de wederopbouw van Walcheren.

In de periode 1951 t/m 1962 waren de barakken tijdelijk in gebruik als huisvesting voor Zuid-Molukkers. Het barakkenkamp is hierna voor 1 gulden (€ 0,45) van het Rijk overgenomen en wordt tot op heden verhuurd aan toeristen door "Vakantieoord Broedershoek". Begin jaren 90 werd nog een deel van de betonnen huisjes grondig gerenoveerd en in 2004 werd het terrein aan de westzijde uitgebreid met een moderne nieuwe accommodatie.

  voormalige barakkenkamp DUW
  8. VOORMALIG BARAKKENKAMP DUW
Er is ongeveer een jaar lang gebouwd aan de nieuwe accommodatie die een aantal van de voormalige barakken die sinds 1946 op het terrein stonden heeft vervangen. Er zijn achter het bestaande vakantieoord 14 huisjes en een groepsruimte gebouwd. De huisjes zijn ontworpen door architectenbureau Archikon uit Goes en zijn gebouwd door Bouwbedrijf Flipse uit Koudekerke. De inrichting werd verzorgd door Woontrend uit Koudekerke. Het geheel oogt fris en is ruim opgezet met een prachtig uitzicht op de duinen en het omliggende akkerbouwgebied. De nieuwe vakantiewoningen en groepsruimte werden op 7 oktober 2004 in gebruik genomen.

Een zestal oude barakken op het middenterrein is januari 2006 gesloopt omdat het totaal aantal slaapplaatsen niet mocht toenemen ten opzichte van de oude situatie. Hier kwamen toen diverse speeltoestellen voor in de plaats.

Het park heeft ook een eigen website: Vakantieoord Broedershoek
  Uitbreiding van Vakantieoord Broedershoek te Koudekerke
  9. UITBREIDING BROEDERSHOEK

Minicampings  
 
Het karakter van de boerenbedrijven op Walcheren is de laatste decennia sterk veranderd. Vroeger richtten deze bedrijven zich voornamelijk op akkerbouw, maar door het stijgen van de kosten en het dalen van de opbrengsten in de akkerbouw zijn veel boeren alternatieve inkomstenbronnen gaan zoeken. Op Walcheren zijn hierdoor relatief veel minicampings ontstaan. De Wet op de Openlucht Recreatie verbood echter dat minicampings meer dan 15 standplaatsen hadden. Ook de periode waarin ze geopend mochten worden was beperkt tot de periode 15 maart t/m 31 oktober.

Deze wetgeving is inmiddels veranderd.

Lees verder.
  Uithnagbord bij minicamping Wielemaker
  10. MINICAMPING WIELEMAKER
 
copyright © 2001-2017 Sjoerd de Nooijer
laatst bijgewerkt op: 19 11 2016

redactionele mededeling:
Enkele delen van het hoofdstuk 1944-heden worden nog herzien. Hier ziet u een voorlopige weergave van de nu bekende informatie over deze periode. Voor zover mogelijk is de getoonde informatie gecheckt op juistheid, later worden de onderdelen beter/logisch geordend. Uiteraard staat het u vrij om op de behandelde onderwerpen te reageren of aanvullende informatie aan te dragen. U kunt contact opnemen via het contactformulier op de website (zie grijze menubalk bovenaan).

bronvermelding:
tekst: Sjoerd de Nooijer
afb. 1: Sjoerd de Nooijer
afb. 2: Sjoerd de Nooijer
afb. 3: archief Jan Roose
afb. 4: Sjoerd de Nooijer
afb. 5: Sjoerd de Nooijer
afb. 6: Sjoerd de Nooijer
afb. 7: archief Jan Roose
afb. 8: Vakantieoord Broedershoek
afb. 9: Sjoerd de Nooijer
afb. 10: Sjoerd de Nooijer

geraadpleegde bronnen:
- Vakantieoord Broedershoek
- John Branderhorst
- Karel Noorlander